W jaki sposób przekazuję dalej posłanie AA?

- przez służbę, propagowanie warsztatów Kroków i Tradycji, także zagranicą
- uczestnictwo w mityngach na detoksach i odwykach
- poprzez własną postawę (w domu, środowisku, pracy) udowadniam, że program 12 Kroków działa skutecznie
- poprzez mityngi informacyjne
- poprzez współpracę z organizacjami religijnymi, społecznymi i terapiami
- poprzez literaturę i jej rozpowszechnianie
- przekazywanie własnych doświadczeń
- sponsorowanie
- poprzez udział w dyżurach PIK
- poprzez udział w mityngach w zakładach karnych, domach opieki społecznej
- poprzez współpracę z kuratorami sądowymi, pracownikami ośrodków pomocy społecznej, szkołami, a także policją.

Pytania najczęścej zadawane na spotkaniach poza AA

Pytania te opracowane zostały na podstawie wcześniej badań sondażowych. (Bardziej wyczerpujące odpowiedzi na wiele z nich znaleźć można w broszurze „44 pytania" oraz w innych pozycjach literatury AA).

Członkowie wspólnoty Anonimowych Alkoholików zawsze podkreślają stanowczo, że nie wypowiadają się w imieniu AA jako całości ale oczekuje się od nich, że udzielą odpowiedzi na te i inne jeszcze pytania, opierając się na swoim własnym rozumieniu i doświadczeniu, swoimi własnymi słowami.

1. Kim są Anonimowi Alkoholicy?
Preambuła przedstawia definicję najczęściej używaną. AA liczy sobie obecnie ponad 2 miliony członków, spotykających się w po¬nad 100 000 grup w 150 krajach.

2. Jak powstało AA?
Pewien makler giełdowy z Nowego Jorku, który przestał pić pod koniec 1934 roku, zdał sobie sprawę, że jego starania, by pomóc innym pijącym, pomagają jemu samemu trwać w trzeźwości. W 1935 roku podczas podróży służbowej do miasta Akron zetknął się z pewnym alkoholikiem, z zawodu chirurgiem. Gdy i on odzyskał trzeźwość, obaj zaczęli wyszukiwać innych alkoholików. Zapoczątkowany przez nich ruch rozszerzał się, a swą obecną nazwę zaczerpnął z tytułu książki „Anonimowi Alkoholicy" opublikowanej w 1939 roku.

3. Jak działa AA?
Głównie poprzez lokalne spotkania, podczas których alkoholicy pomagają sobie nawzajem w stosowaniu programu zdrowienia Anonimowych Alkoholików (patrz następne pytanie).

4. Czym jest Dwanaście Kroków?
Są to zasady oparte na konkretnych doświadczeniach pierwszych członków AA w procesie zdrowienia. Stanowią one nie tyle środek służący powstrzymaniu się od picia, lecz propozycję programu życia.

5. Co to jest otwarty mityng AA?
Jest to spotkanie grupy AA, w którym uczestniczyć może każdy - zarówno alkoholik, jak osoba nie będąca alkoholikiem. Prowadzący otwiera i zamyka mityng, a także przedstawia wypowiadających się (prawie zawsze są to członkowie AA, podobnie jak prowadzący). Opowiadają oni o swym życiu przed i po przystąpieniu do AA, mogą również dzielić się swymi indywidualnymi poglądami na temat programu AA.

6. Jak jest zorganizowane AA?
Wspólnota AA jest bardzo mało sformalizowana. Grupy wybierają osoby, które pełnią służbę - nie rządzą - w ograniczonym czasie. Każda grupa wybiera przedstawiciela mandatariusza, który bierze udział w spotkaniach intergrupy, a także w konferencjach regionu. Region wybiera delegatów do Służby Krajowej AA i Rady Powierników. Uczestnicy konferencji i powiernicy również służą wspólnocie, lecz nią nie rządzą.

7. Czym są Tradycje AA?
Są to proponowane przez AA zasady, które zapewniają trwanie i rozwój grup oraz całego AA, a także kształtują stosunki AA ze światem zewnętrznym.

8. W jaki sposób wstępuje się do AA?
Po prostu przychodząc na mityng grupy AA. Nowo wstępujący mogą zadzwonić lub napisać do Biura Służby Krajowej Anonimowych Alkoholików, do AA może go też skierować znajomy, krewny bądź profesjonalista zajmujący się alkoholikami. Decyzja o wstąpieniu należy jednak do samego alkoholika. Jedynym warunkiem uczestnictwa jest pragnienie zaprzestania picia.

9. Ile kosztuje członkostwo w AA?
Nic.

10. Z czego utrzymuje się AA?
Z dobrowolnych datków przyjmowanych wyłącznie od członków AA dzięki którym utrzymują się grupy oraz które pomagają utrzymywać krajowe i międzynarodowe służby AA.

11. Czy do AA należy dużo kobiet?
Kobiety stanowią około jednej trzeciej członków AA.

12. Jak skuteczne jest AA?
Ostatnie badania (przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie) wykazują, że alkoholik, który ma za sobą mniej niż rok trzeźwości w AA, ma 41 % szans na zachowanie jej przez następny rok; mający od jednego do pięciu lat trzeźwości - 86% szans, a ponad pięć lat - 92% szans.

13. Dlaczego wydaje się, że AA nic działa na niektórych ludzi?
AA działa na tych, którzy naprawdę chcą przestać pić i potrafią trwale uznawać to za swój główny cel.

14. Czy AA jest powiązane z jakimiś innymi organizacjami?
Nie. Ale wspiera inne działania na rzecz pomocy alkoholikom.

15. Czy AA jest wspólnotą religijną?
Nie. Do AA należą osoby wielu różnych wyznań, jak również agnostycy i ateiści.

16. Czy AA jest ruchem abstynenckim?
Nie. AA jako wspólnota nie zajmuje żadnego stanowiska w kwestii, czy inni ludzie powinni czy nie powinni pić. Członkowie AA po prostu wiedzą, że oni sami nie potrafią pić alkoholu w sposób kontrolowany i bezpieczny dla siebie.

17. Czym jest alkoholizm?
AA uważa, że alkoholizm nie jest przejawem upadku moralnego, lecz chorobą; chorobą postępującą, która zaostrza się, im dłużej się pije; nieuleczalną chorobą o trojakim charakterze - fizycznym, umysłowym i duchowym - która może być powstrzymana dzięki stosowaniu programu AA.

18. Kto to jest alkoholik?
Absolutnie każdy typ człowieka może cierpieć na tę chorobę, o czym świadczy ogromna różnorodność członków AA. Jeśli picie ma negatywny wpływ na życie człowieka w jakiejkolwiek sferze, a mimo to nie potrafi on zaprzestać picia, wówczas - tak twierdzi większość członków AA - jest on alkoholikiem.

19. Jakie są wczesne symptomy alkoholizmu?
a. Zaczynają ci się zdarzać luki w pamięci.
b. Stale pijesz więcej, niż zamierzałeś.
c. Przekonujesz się, że alkohol znaczy dla ciebie więcej niż dla innych ludzi.
d. Zaczynasz usprawiedliwiać przed sobą własne picie.
e. Zaczynasz klinować (pić od rana).
f. Zaczynasz pić w samotności.
g. Po wypiciu stajesz się wrogi wobec innych ludzi.
h. Zaczynasz chodzić na popijawy.
i. Czujesz głęboki, nieokreślony niepokój,
j. Czujesz ciągły głód alkoholu.
(Ten wykaz dziesięciu symptomów zaczerpnięto z materiałów opublikowanych przez Krajową Radę do spraw Alkoholizmu w Nowym Jorku.)

20. Jakiej pomocy może udzielić osoba nie będąca alkoholikiem?
Odpowiadając na to pytanie należy oprzeć się na rozeznaniu, czym zajmują się członkowie danej grupy. Jeśli na przykład są to profesjonaliści - lekarze, pielęgniarki, prawnicy, pracownicy opieki społecznej czy duchowni - wiadomo, że pijący alkoholicy lub ich krewni sami przyjdą do nich po pomoc.
Jeśli nie są to profesjonaliści, pijący alkoholik może być ich przyjacielem, znajomym, krewnym, sąsiadem itp. Albo też mogą podejrzewać, że sami mają ten problem.
Powinieneś zatem dążyć do tego, aby słuchacze zyskali poczucie swej ważności w roli „osoby trzeciej" - kogoś, kto dociera do pijącego alkoholika z informacją, że alkoholizm to choroba i że AA daje nadzieję na jej powstrzymanie.
Możesz również skierować swoich słuchaczy do miejscowej grupy rodzinnej Al-Anon. Grupy rodzinne Al-Anon nie są co prawda związane z AA, ale mają bardzo poważny udział w szerzeniu wiedzy na temat alkoholizmu i jego wpływu na rodzinę.
Oto kilka propozycji - możesz do nich dołączyć swoje - dla osób nie będących alkoholikami, które dzięki temu także mogą wnieść swój wkład...
a. Zaproponuj pijącemu alkoholikowi pomoc w nawiązaniu kontaktu z AA, udostępniając mu listę telefonów lub wskazując inne drogi - wyjaśniając
przy tym, że taki kontakt nie pociąga za sobą konieczności przystąpienia do AA.
b. Zaproponuj, że wraz z nim wybierzesz się na otwarty mityng AA - wyłącznie po to, by zorientował się, czym jest AA. Takie osoby są również mile widziane.
c. Wytłumacz mu, że tylko on sam jest w stanie ocenić, czy jest naprawdę alkoholikiem; zaproponuj mu spotkanie i rozmowę z kimś z AA, kto mógłby mu pomóc w wyjaśnieniu problemu.
d. Rozmawiaj z pijącym alkoholikiem używając jedynie sugestii, unikaj straszenia i zmuszania do czegokolwiek, jako że decyzja musi i może zostać podjęta jedynie przez samego alkoholika.
e. Postaraj się zyskać pełniejsze osobiste rozumienie AA przez uczęszczanie na otwarte mityngi AA oraz czytanie literatury AA, zwłaszcza książki „Anonimowi Alkoholicy". Warto tu wyjaśnić, że Wielka Księga jest powszechnie uznawana za podstawowy tekst AA. Została opublikowana w 1939 roku, drugie wydanie miała w 1955 roku, trzecie w 1976 roku, a czwarte w 2001 r. W 2004 r. ukazało się II polskie wydanie Wielkiej Księgi z historiami osobistymi polskich AA. Można ją nabyć w miejscu spotkań wielu grup AA lub w

Biurze Służby Krajowej AA
Warszawa ul. Chmielna 20
tel. (0-22) 828-04-94!

f. Udostępnij pozycje literatury AA pijącemu alkoholikowi, polecając mu je jako lekturę interesującą i nad wyraz pożyteczną.
g. Użyj swoich wpływów w lokalnej społeczności, aby pomóc innym osobom nie będącym alkoholikami lepiej zrozumieć problemy i potrzeby alkoholików, jak również charakter pomocy Jakiej udziela AA.
h. Zwracaj się do AA w każdym przypadku, gdy tylko może okazać się pomocne.

Przygotowano na podstawie pdf "Speaking at Non - AA Meetings"

Jak mówić o AA poza AA

Do grup ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW na całym świecie nadchodzi coraz więcej zaproszeń dla uczestników AA na spotkania poza Wspólnotą od organizacji, które pragną dowiedzieć się czegoś więcej o stosowanym w AA podejściu do alkoholizmu. Sytuacje te są powodem wielu wątpliwości:

- „Czy powinienem?",
- „Co mam powiedzieć?",
- „Jak o tym opowiedzieć?".

Czy w ogóle przyjmować zaproszenia na takie spotkania?

Każda grupa AA sama rozstrzyga, czy chce delegować swoich przedstawicieli na takie spotkania przyjmując jakąś ogólną zasadę bądź też podejmując decyzję w każdym konkretnym przypadku. Organizacja zapraszająca wskazuje niekiedy, że interesuje ją nie tyle AA jako takie, lecz przede wszystkim samo zjawisko alkoholizmu. Prośby takie grupa AA może przekazać do którejś z agencji zajmujących się szerszymi aspektami alkoholizmu. Jednak dla członka AA opowiadanie o AA i naszym programie zdrowienia na spotkaniach poza AA pozostaje w pełnej zgodności z Tradycjami AA, o ile tylko zachowane zostaną pewne proste środki ostrożności.

W wielu miejscach grupy AA uznają udział w Tego rodzaju spotkaniach za jeden z fundamentów sprawnego programu informowania społeczeństwa o AA. Uważają one, że stwarza to doskonałą okazję, by zademonstrować naszą gotowość do traktowania „naszych przyjaciół w przyjazny sposób", do uwzględniania w naszych działaniach informacyjnych roli AA w lokalnej społeczności, nade wszystko zaś - do niesienia posłania o naszym programie zdrowienia również poprzez osoby trzecie. Znaczna część tych, którzy obecnie wstępują do AA, znajduje do nas drogę dzięki wskazówkom ludzi dobrej woli nie będących alkoholikami - lekarzy, duchownych, prawników, pracowników socjalnych, pracodawców, związkowców, krewnych lub przyjaciół, którzy zetknęli się z informacjami życzliwie usposabiającymi do AA.

Kto jest uprawniony?

Dążąc do niesienia posłania AA za pośrednictwem osób trzecich poprzez występowanie na spotkaniach poza AA, członkowie AA przyjmują na siebie poważną odpowiedzialność. Otóż nawet jeśli będą pamiętali, aby wyjaśniać, że nie wypowiadają się w imieniu AA jako całości, wielu spośród odbiorców wyrobi sobie dobrą lub złą opinię o AA na podstawie tego, co usłyszy i jak to zostanie przekazane. Reakcja słuchaczy nie będących alkoholikami, decydująca w konsekwencji o tym, czy w przyszłości będą kierowali alkoholików do AA czy też nie, może któregoś dnia zaważyć na życiu lub śmierci alkoholika, który wciąż jeszcze cierpi.
Niezależnie od tego, jak poważne okoliczności wchodzą tu w grę, nie oznacza to, że odpowiedzialność tę mogą podejmować jedynie ci członkowie AA, którzy zostali do tych zadań specjalnie przeszkoleni, bądź też „wypróbowane autorytety". Jeśli tylko jakiś członek wspólnoty zachowuje trzeźwość w AA na tyle długo, że potrafi sensownie interpretować nasz program zdrowienia - Kroki, Tradycje i zadania służb - powinien wywiązać się z tego zadania z powodzeniem.

O czym mówić?

Występując na spotkaniach poza AA członkowie AA mogą wykorzystać ogrom wiadomości z własnego doświadczenia, z poznanego doświadczenia innych, a także z różnych broszur i innej literatury wydawanej przez

Fundację Biuro Służby Krajowej AA,
00-950 Warszawa I
skr. poczt. 243
tel. (022) 828-04-94.

Pozostaje tylko dokonać wyboru. Oto niektóre broszury i inne materiały rekomendowane jako pierwsze źródło informacji:

- „44 pytania" -„To jest AA"
- „Jak rozumieć anonimowość"
- „Informator o AA"
- „Jak AA współpracują z profesjonalistami?"

Czy powinienem opowiedzieć moją własną historię?

Członkowie AA mający doświadczenie w występowaniu przed publicznością złożoną z osób nie będących alkoholikami twierdzą, że osoby takie zwykle chcą raczej dowiedzieć się, co to jest AA, czym się zajmuje, jak oni sami mogliby współpracować z AA - a nie słuchać członka AA prezentującego swoją osobistą historię, jak na mityngu AA.
Z drugiej jednak strony doświadczenie wykazuje, że podczas takich spotkań dla zilustrowania takiej czy innej kwestii użyteczne bywa odwołanie się do jakichś konkretnych sytuacji z czasu własnego picia. Przytoczenie przykładów dowodzących, że alkoholizm ma charakter postępujący lub zrelacjonowanie swojego własnego przypadku może przydać wiarygodności całej twojej wypowiedzi.
Ile problemów uda ci się poruszyć - zależy od tego, ile czasu zaplanowano na twoje wystąpienie i czy przewidziano po nim czas na pytania i odpowiedzi.
Wybór tematów do omówienia w pewnym stopniu zależy także od charakteru publiczności, z jaką będziesz miał do czynienia. Na przykład przemawiając do grona lekarzy czy duchownych będziesz zapewne akcentował inne zagadnienia niż zwracając się do uczniów szkoły średniej.

Oto kilka sugestii, czego powinieneś się dowiedzieć na temat swojej publiczności:

Informacje ogólne
1. Czym się trudnią?
2. Jeśli są to członkowie jakiejś organizacji - czym zajmuje się ta organizacja i czym się kieruje w swych działaniach?
3. Jaki jest cel spotkania?
Informacje szczegółowe
1. Jakie są obecnie najważniejsze problemy tej organizacji?
2. Co wyróżniają spośród innych?
3. Czym szczycą się jej członkowie?
4. W jakim celu poproszono AA o wystąpienie?

Zachowajmy naszą pozycję amatorów

Występując na spotkaniach poza AA członkowie AA powinni uważać, aby utrzymać postawę amatorów. Nie powinni przyjmować roli ekspertów w dziedzinie medycznych, fizjologicznych czy psychologicznych aspektów alkoholizmu. Na spotkaniach tego rodzaju nie sposób jednak uniknąć pytań o alkoholizm wykraczających poza problematykę związaną z AA. Podchodząc do tej sprawy praktycznie, należy po prostu udzielać możliwie rozsądnych i niedogmatycznych odpowiedzi, które zaspokoją ciekawość pytających.

Występując przed grupami szczególnego rodzaju

Gdy przychodzi ci występować przed ściśle wyspecjalizowanymi grupami (takimi jak prawnicy, przedstawiciele organów ścigania, pracodawcy, lekarze itp.), możesz odwołać się do broszur przeznaczonych właśnie dla tego rodzaju odbiorców. Na przykład dla duchowieństwa - „Duchowni pytają o Wspólnotę Anonimowych Alkoholików"; (...). Do rozpowszechniania na takich spotkaniach przeznaczona jest również ulotka „Rzut oka na AA" czy „Artykuł Jacka Alexandra o AA"
Możesz poinformować słuchaczy, jak dotrzeć do tych broszur, albo też zaopatrzyć się w nie idąc na spotkanie. (...) Potrzebne materiały możesz nabyć w

Biurze Służby Krajowej AA,
00-950 Warszawa 1
skr. poczt. 243
ul. Chmielna 20,
tel./faks (0-22) 828-04-94

Przygotowano na podstawie pdf "Speaking at Non - AA Meetings"

Grupa AA (Anonimowi Alkoholicy) - co robi, jak działa?

Jak oprócz organizowania mityngów działają (mogą działać) grupy AA?

Tradycja V: Każda grupa ma jeden główny cel: nieść posłanie alkoholikowi, który wciąż jeszcze cierpi.

Grupa AA, poza spotkaniami (mityngami) niesie posłanie AA. Może to mieć formy bardzo różne, na przykład:
- organizacja spotkań informacyjnych w ośrodkach odwykowych, czy aresztach i więzieniach,
- udostępnianie literatury AA tym, którzy mogliby jej szukać i potrzebować, poprzez ofiarowanie jej bibliotekom miejskim (i nie tylko),
- dyżury przy (finansowanym przez grupę) telefonie informacyjnym,
- ulotki informacyjne i plakaty z wykazem mityngów w mieście – grupa finansuje druk i rozprowadza w miejscach, w których pozwolą, np. w poradniach,
- organizacja mityngów w noclegowniach i schroniskach,
- zbiórka – wśród członków grupy – literatury i biuletynów AA i dostarczanie ich więźniom.
- rozpowszechnianie ulotek o AA zakupionych na inter-grupie oraz z podaniem adresu, godziny i dnia mityngów
- prowadzić stronę internetową i udzielać informacji poprzez @
- zachęcać do czytania literatury AA
- nawiązać kontakt np.z ordynator oddziału psychiatrycznego i jeśli jest taka potrzeba iść tam pogadać z pacjentami.

Anonimowi, ale nie niewidoczni

Na stronie do pobrania udostępniamy plakaty i ulotki informacyjne o grupie.
Te same informacje można znaleźć (na chwile obecną) w kościołach, ośrodkach zdrowia.
Dotarliśmy do "naszych osobistych" lekarzy.
Plakat informacyjny jest widoczny w oknie naszej sali spotkań




- Co moja grupa, intergrupa, robi by cierpiący alkoholicy odnaleźli
wspólnotę AA ?
- Jaka jest rola sponsora i sponsorowania w podejmowanych przez Ciebie
służbach.
- W jaki sposób Wspólnota w twoim kraju wykorzystuje środki
masowego przekazu ?
- W jaki sposób współpracujecie z profesjonalistami ?
- Czy miejsca spotkań AA są oznakowane oraz czy emblematy AA są w
miejscach takich jak np. lotniska i dworce ?
- Jak działają w waszych krajach punkty informacyjno – kontaktowe ?
- Jaka jest dostępność literatury AA wewnątrz wspólnoty i poza nią ?