Jak dbam o uzyskane zdrowie?

- poprzez kontakt z innymi zdrowiejącymi alkoholikami
- dzielenie się doświadczeniem i korzystanie z doświadczeń innych
- realizację 12 Kroków każdego dnia
- poprzez regularne wizyty u lekarzy, higieniczny tryb życia dbam o zdrowie fizyczne
- pogłębianie wiedzy o chorobie alkoholowej, sposobach i metodach radzenia sobie z nią
- czytanie literatury na ten temat

Służba AA

Krok dwunasty, poprzez pracę służb wzbogaca nasze zdolności do budowy nowych idei i osiągania przez nas wzrastającej efektywności trafiania do stale cierpiących alkoholików. Współpraca między członkami AA w ramach przenoszenia przesłań jest sposobem na rozwiązanie konfliktów wszelkiego rodzaju, jakie mogą powstać wewnątrz wspólnoty. Mamy jeden cel, a jest nim alkoholik, który cierpi bezustannie. Mamy wiele dróg do osiągnięcia sukcesu. Przede wszystkim taką drogą jest okazanie miłości. Miłość jest przeciwieństwem egoizmu, uczucie to jest samopoświęceniem bez jakichkolwiek zastrzeżeń. Służyć jako AA to kochać wspólnotę, bo ona uratowała nam życie. Służba bez miłości do naszych przyjaciół alkoholików rzadko będzie korzystna. Z tego też powodu wierzymy - służba jest prawdziwym wyrażeniem naszej miłości, poprzez działanie.
W "Podręczniku Służb AA" Bill pisze - "Służba AA jest niczym innym jak pomocą dla cierpiących przyjaciół - czerpaniem ze wszystkich możliwości, wypływających z 12 kroku. Od rozmowy telefonicznej za 10 centów do filiżanki kawy, a dla działania na terenie kraju czy terenie międzynarodowym poprzez biuro naczelne służb AA. Sumą tych służb jest nasz trzeci zapis służb".
Służba jest niczym innym jak tym co może być zdziałane dla przenoszenia przesłania w sposób efektywny, wewnątrz i poza grupą AA, a jedynym celem jest dotarcie do stale cierpiącego alkoholika. Aby dawać efekty, musi opierać się na 12 tradycjach. Służby każdego rodzaju są konieczne dla osiągnięcia naszego głównego celu. Żaden z rodzajów pracy w ramach służb nie może być uważany za bardziej ważny od innych. Sprzątanie i wietrzenie pomieszczenia, w którym odbywają się mityngi, parzenie kawy czy ustawianie krzeseł są w każdym calu tak samo ważne jak praca przy przygotowywaniu mityngu służb światowych. W chwili gdy członek grupy AA pomaga przy organizacji mityngu grupowego, on (lub ona) wypełnia dobrze niezbędne powinności - nawet gdy nikt nie zjawi się na mityngu i mityng nie może się odbyć. Służba jest podarunkiem jaki otrzymaliśmy od naszej siły wyższej a jednocześnie przywilejem wszystkich członków AA. Zdarza się zazwyczaj, że nie każdy korzysta z tego podarunku i przywileju. Jest wiele osób we wspólnocie AA, którzy nie chcą przyjmować na siebie odpowiedzialności za służbę, ale są dobrymi członkami, cudownymi ludźmi i trwają stale w trzeźwości. Kochają wspólnotę i są wdzięczni za wspólnotę, ale nie otrzymali wezwania od Boga do pełnienia służby. Są naprawdę szczęśliwi, bo są trzeźwi, ale nie odczuwają potrzeby udziału przez swoją aktywność, co więcej, oni nawet spełniają służbę jakiegoś rodzaju, oni służą jako przykład. Ale przykład nie jest jedyną i najlepszą drogą do przekonywania innych - przykład jest tylko drogą. Tego rodzaju członkowie uczestniczą w mityngach na których często i radośnie spotykają nowicjuszy, są częścią grupy i dla nich jest to pełne zadowolenie. Niech ich Bóg błogosławi. Są też członkowie, którzy podejmują pracę na rzecz służb wkrótce po wstąpieniu do AA. W szybkim czasie chcą wykorzystać swoją rutynę dla przyjemnego, spokojnego działania grupy, co więcej, wzrasta ich zainteresowanie tym co się dzieje wewnątrz grupy, żywo angażują się do dyskusji i konwersacji z członkami, stale poszukują czegoś nowego, dodatkowej aktywności, w której chcieliby brać udział. Zdobywają zaufanie grupy i wkrótce stają się zaufanymi pomocnikami. Również im niech Bóg błogosławi. Przyszłość wspólnoty AA uzależniona jest od naszych możliwości utrzymania przekazywania przesłań do tak licznej grupy alkoholików jak to jest możliwe. Aby wypełnić to zadanie musimy stosować się do tego programu uzdrowienia; musimy utrzymywać naszą wspólnotę w formie zjednoczonej a samych siebie w gotowości do wykonywania naszych pierwszoplanowych zadań. Nadejdzie taki dzień, że nie będziemy już dłużej działać. Nowa generacja przejmie od nas odpowiedzialność za pełnienie służby i będzie przenosić pracę na poziom lokalny, narodowy i międzynarodowy. Dlatego naszym zadaniem jest sponsorować młodszych członków. Nasza ukochana wspólnota musi żyć i stale wzrastać. To będzie nasze dziedzictwo. Naszą nadzieją na przyszłość jest fakt nadejścia dnia, w jakimkolwiek miejscu na świecie, znajdzie się członek AA przekazujący przesłanie i deklarujący - jestem odpowiedzialny. W chwili gdy ktokolwiek, gdziekolwiek potrzebować będzie pomocy, chcę aby pomocna dłoń AA wyciągnęła się ku niemu, i to jest powód, dla którego jestem odpowiedzialny. Nie wykluczone, że jest to tylko marzenie. Ale marzenia sprawiają nadejście prawdy. I to jest ten cud, że wszyscy tu jesteśmy teraz, trzeźwi i szczęśliwi.

Kawa i wspólnota AA

Wielu uczestników AA Stwierdza, że krąg ich przyjaciół z AA Bardzo się powiększył w rezultacie czasu na kawę, herbatę i rozmowę przed i po mityngach.
W większości grup uczestnicy mityngu sami przygotowują napoje i sami sprzątają po spotkaniu. Często słyszy się Anonimowych Alkoholików mówiących, że po raz pierwszy poczuli się "jak członkowie", gdy zaczęli robić kawę i herbatę, pomagać przy ustawianiu krzeseł, czy zmywać szklanki.
Niektórzy nowicjusze, stwierdzają, że takie czynności pozwalają im pozbyć się nieśmiałości i ułatwiają im poznanie i rozmowę z innymi.

Samowystarczalność - Siódma Tradycja AA

Nie ma żadnych opłat czy składek za uczestnictwo w AA, ale mamy wydatki jak czynsz, napoje, książki, i broszury zaaprobowane przez Konferencje AA, ulotki z terminami mityngów oraz datki na Służbę Krajową AA, region i intergrupę.
Zgodnie z Siódmą Tradycją grupa może "puścić w obieg kapelusz" a uczestnicy są zachęcani do dobrowolnych datków.

Jak zostać członkiem AA

"Jedynym warunkiem przynależności do AA jest chęć zaprzestania picia." (Tradycja Trzecia).
Tym samym uczestnictwo w grupie nie wymaga żadnego formalnego starania się.
Tak jak jesteśmy członkami AA, jeżeli mówimy, że nimi jesteśmy, tak też jesteśmy członkami grupy, jeżeli mówimy, że nimi jesteśmy.

Czym jest grupa AA

Jak jasno stwierdza to długa forma Trzeciej Tradycji: "Nasza wspólnota powinna obejmować wszystkich, którzy cierpią z powodu alkoholizmu. Toteż nie mamy prawa odrzucić nikogo, kto pragnie zdrowieć. Przynależność do AA nigdy nie powinna być uzależniona od posłuszeństwa czy pieniędzy. Nawet dwóch czy trzech alkoholików spotykających się w celu utrzymania trzeźwości może określić się jako grupa AA, pod warunkiem, że jako grupa nie mają żadnych innych celów ani powiązań."
Więcej informacji na temat grupy AA znajduje się w Dwanastu Koncepcjach Służb Światowych AA, w Koncepcji Dwunastej, Gwarancji Szóstej.
- za nieprzestrzeganie zasad AA nie nakłada się żadnych kar;
- nie pobiera się składek członkowskich ani opłat - przyjmowane są jedynie dobrowolne datki;
- żadnego członka nie można wyrzucić z AA - członkostwo we Wspólnocie jest dobrowolnym wyborem jednostki;
- każda grupa rozwiązuje swoje wewnętrzne kwestie i problemy w sposób indywidualny - wymagane jest jedynie wstrzymanie się od działań mogących zaszkodzić całości AA;
- jakakolwiek grupa alkoholików zebrana razem w celu dążenia do trzeźwości może nazwać się grupą AA - przy założeniu, że - jako grupa - nie ma innego celu czy powiązania.
niekiedy uczestnicy AA spotykają się w wyspecjalizowanych grupach AA - dla mężczyzn, kobiet, młodych ludzi, lekarzy, homoseksualistów i innych.
Jeżeli wszyscy uczestnicy są alkoholikami i jeżeli mają drzwi otwarte dla wszystkich alkoholików, którzy szukają pomocy niezależnie od zawodu, płci, lub innych wyróżniających cech oraz spełniają wszystkie inne aspekty definiujące grupę AA, Mogą nazywać się grupą AA.

Deklaracja jedności

JESTEM ODPOWIEDZIALNY
Gdy ktokolwiek, gdziekolwiek
potrzebuje pomocy
chcę, aby napotkał wyciągniętą ku niemu
pomocną dłoń AA
I za to
JESTEM ODPOWIEDZIALNY

To powinniśmy czynić dla przyszłości AA:

Na pierwszym miejscu stawiać nasze wspólne dobro;
Zachowywać jedność naszej wspólnoty,
Gdyż od jedności AA zależy nasze życie
I życie tych, którzy do nas dołączą.

Apel Billa W., zwany Deklaracją Odpowiedzialności, wygłoszony na kongresie z okazji 30-lecia Wspólnoty Anonimowych Alkoholików w Toronto, w lipcu 1965 roku.

"Just for Today" (Właśnie dzisiaj)

zwany "Oaza spokoju" albo "Program na 24 godziny"


•Właśnie dzisiaj chcę spróbować przeżyć ten dzień dobrze i nie od razu załatwić w nim problemy całego mojego życia. Spróbuję przeżyć go tak, jak nie miałbym jeszcze odwagi żyć przez resztę mojego życia.

•Właśnie dzisiaj chcę być szczęśliwy. Zakładam, że prawdą jest "najczęściej ludzie są na tyle szczęśliwi na ile postanowią nimi być".

•Właśnie dzisiaj chcę dostosować się do tego co jest, a nie próbować dostosowywać wszystko do moich własnych życzeń. Chcę sprostać mojemu losowi jakikolwiek on będzie.

•Właśnie dzisiaj chcę ćwiczyć mój umysł. Chcę poznawać rzeczy godne poznawania. Chcę nauczyć się czegoś użytecznego. Chcę czytać coś wymagającego wysiłku, myślenia, skupienia.

•Właśnie dzisiaj chcę ćwiczyć moją wolę na trzy sposoby:
1.zrobię coś dobrego i nie wypomnę tego ani nie pochwalę się tym
2.dokonam co najmniej dwu rzeczy, na które zwykle nie mam ochoty
3.nie okażę nikomu, że moje uczucia zostały zranione

•Właśnie dzisiaj chcę mieć plan postępowania; mogę nie trzymać się go ściśle, lecz spróbuję uchronić się od pochopności i niezdecydowania.

•Właśnie dzisiaj znajdę spokojną chwilę dla siebie i spróbuję się odprężyć. Spojrzę wtedy na moje życie z lepszej perspektywy.

•Właśnie dzisiaj chcę pozbyć się obaw i cieszyć się tym co piękne. Ufam, że dając z siebie dużo światu, dużo przez to zyskuje.

•Właśnie dzisiaj chcę być zgodny z otoczeniem. Chcę dobrze wyglądać być odpowiednio ubrany, mówić spokojnym tonem, być uprzejmym, nie krytykować niczego, nie wyszukiwać "dziury w całym" i nie zmieniać nikogo z wyjątkiem samego siebie.

Czy AA jest wspólnotą religijną

AA nie jest wspólnotą religijną, ponieważ jej uczestnicy nie muszą wyznawać żadnej religii. Wprawdzie AA jest popierane i aprobowane przez wielu przywódców religijnych, wspólnota nie jest związana z żadną sektą ani wyznaniem. Do AA należą katolicy, protestanci, żydzi, wyznawcy innych religii, agnostycy i ateiści. Program AA zdrowienia z alkoholizmu jest niewątpliwie oparty na akceptacji pewnych wartości duchowych. Każdy z członków wspólnoty może te wartości dowolnie interpretować lub w ogóle o nich nie myśleć. Większość członków AA przed przystąpieniem do wspólnoty przyznała, że jest bezsilna wobec alkoholu i nie panuje nad piciem. Alkohol stał się siłą większą od nich samych i w takiej formie został zaakceptowany. AA sugeruje, że aby osiągnąć i utrzymać trzeźwość, alkoholicy muszą oprzeć się na innej sile, która będzie większa od nich samych. Niektórzy uznają grupę AA za taką silę, wierzący nazywają ją Bogiem, jakkolwiek Go pojmują, a jeszcze inni mają swoją, własną koncepcję Siły Wyższej. Niektórzy alkoholicy, przychodząc do AA, są przeciwni akceptowaniu jakiejkolwiek siły większej od nich samych. Doświadczenie uczy jednak, że jeżeli są gotowi słuchać i regularnie uczestniczą w spotkaniach AA, nie mają szczególnych trudności w rozwiązaniu tego problemu w odpowiadający im sposób.

Kto "rządzi" w AA

W AA nie ma żadnej formalnej "władzy" ani "rządu". Jednakże zrozumiałe jest, że nawet w zupełnie nieformalnej organizacji pewne zadania muszą być wykonywane. Np. trzeba zapewnić pomieszczenie na spotkania grupy AA, ustalić i przestrzegać godziny rozpoczęcia i zakończenia zebrań itp. Należy także zapewniać kawę, herbatę i inne napoje, co tak bardzo uprzyjemnia nastrój i atmosferę towarzyską spotkania. Wiele grup wyznacza też osobę ze swego grona, odpowiedzialną wobec grupy za kontakt z krajową i międzynarodową wspólnotą AA. W początkowym okresie tworzenia grupy AA, zakładający ją ochotnicy wyznaczają sobie takie zadania, których pełnienie jest konieczne dla funkcjonowania grupy AA, a oni sami są wtedy "sługami" grupy. Należy jednak jak najszybciej - w drodze wyborów - podzielić zadania na kilka osób, na określony czas, po upływie którego zadania te przejmują inni członkowie wybrani przez grupę. Typowa grupa AA ma rzecznika, skarbnika oraz mandatariusza do występowania w imieniu grupy na spotkaniach regionalnych lub krajowych. Nowicjusze w grupie, pojakimś okresie niepicia, powinni brać na siebie niektóre zadania. Podobnie dzieje się na szczeblach regionalnych i krajowym, gdzie występują pewne zadania do wykonania. Należy wydawać literaturę AA i rozprowadzać pomiędzy zainteresowane grupy i osoby w kraju. Trzeba prowadzić korespondencję z grupami i odpowiadać na listy w sprawie programu AA i charakteru tej wspólnoty oraz udzielać informacji na temat wspólnoty AA oraz współpracować z lekarzami i duchownymi, zakładami pracy i instytucjami różnego typu. Trzeba też utrzymywać kontakt z prasą, radiem, telewizją, filmem i innymi ośrodkami masowego przekazu. Dla zapewnienia prawidłowego rozwoju wspólnoty AA najstarsi jej członkowie wraz ze swymi niepijącymi przyjaciółmi powołali coś w rodzaju rady, która obecnie nosi nazwę Centrali Służb AA (General Service Board of Alcoholics Anonymous). Centrala jest strażnikiem tradycji AA i opiekunem wszystkich służb AA oraz czuwa nad jakością usług świadczonych przez General Service Office w Nowym Yorku. Połączeniem między Centralą a grupami AA w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie jest Konferencja Służb Ogólnych. Konferencja składa się z około 91 delegatów regionów AA, 21 powierników w Zarządzie oraz członków personelu. Biuro Służb Ogólnych i innych, zwoływane jest co roku na kilka dni. Konferencja jest wyłącznie doradczym organem. Nie posiada władzy do regulacji czy sprawowania rządów we wspólnocie. Tak więc odpowiedź na pytanie "Kto rządzi w AA?" sprowadza się do tego, że jest to wspólnota wysoce demokratyczna, w której nie ma władzy centralnej i której organizacja formalna ogranicza się do minimum.

Wspólnota odczuć i zachowań.

- Skoro alkoholizm jest chorobą, nie ma się czego wstydzić.
Przeciwnie: poradzenie sobie z nałogiem jest powodem do dumy.
I właśnie Anonimowi Alkoholicy pozostają anonimowi po to, by nie dać się zwieść pokusie dumy. Ważniejsze jest rozpowszechnianie naszego programu zdrowienia, a nie promowanie osób, które w nim uczestniczą.

Działalność Wspólnoty AA opiera się na Dwunastu Krokach.
Program napisany jest w pierwszej osobie liczby mnogiej czasu przeszłego, by przekonać do niego nowego członka AA. Nie ma tam trybu rozkazującego, żądnych "trzeba" czy "nie należy".
Kiedy alkoholikowi lekarz powie, że jest alkoholikiem, ten będzie się wypierał. Ale jeśli usiądzie koło niego człowiek, który powie, że jeszcze kilka lat temu dzień w dzień budził się z przerażeniem, a teraz jest trzeźwy, szczęśliwy, ma dom i pracę, to da nadzieję temu, który na razie jeszcze budzi się z przerażeniem. AA to wspólnota odczuć i zachowań.

- Problemem alkoholika nie jest przestać pić - on to robił setki razy, zawsze z sukcesem. Problemem jest nie zacząć pić z powrotem. Alkoholizm jest nieskutecznym samoleczeniem: człowiek nie radzi sobie z emocjami, relacjami, i nagle znajduje skuteczne lekarstwo - alkohol. Ten pomaga mu poczuć się lepiej, nawiązać więzi. Staje się od tego lekarstwa coraz bardziej uzależniony: psychicznie i fizycznie. Za swoje picie obwinia otoczenie, coraz trudniej panować mu nad zachciankami.
A tego uczy właśnie Dwanaście Kroków.

Po pierwsze trzeba przyznać się do słabości.
Po drugie zrobić remanent duszy: rozpoznać swoje wady i zalety, między którymi w alkoholowym amoku granice często się zacierają.
Po trzecie oddać wady Bogu i prosić o umiejętność kontroli nad nimi.
Po czwarte zadośćuczynić tym, których się zraniło.
Po piąte nieść posłanie innym alkoholikom.

- Dwanaście kroków działa tak samo jak psychoterapia - pozwala zmieniać osobowość: sposób odczuwania, reagowania, stawać się innym człowiekiem. Takim, któremu do normalnego funkcjonowania nie jest potrzebny alkohol.
- Dwanaście kroków dotyka zagadnienia woli, godności, rozluźnienia więzi, wykorzenienia kulturowego, które związane są przecież nie tylko z problemem alkoholizmu.
- Gdyby reszta świata zechciała uczyć się od AA, świat byłby lepszy.

Celem programu Dwunastu Kroków jest nade wszystko rozwój duchowy. Problemem alkoholika nie jest alkohol, ale nieumiejętność radzenia sobie ze sobą, z własnymi emocjami, myślami na trzeźwo. Credo AA brzmi: "Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić, i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego". Takiej pogody ducha, odwagi i mądrości nie zdobywa się raz na zawsze, trzeba starać się o nie codziennie. Dlatego program AA nie jest jednorazową kuracją, ale raczej sposobem życia. I dlatego wspólnota AA jest tak silna - potrzebujemy siebie na co dzień, a świadomość, że sami także jesteśmy potrzebni, dodaje nam sił.

przykład Kalervo - Fina, który choć w AA był już 15 lat, nadal uczęszcza! na mityngi cztery, pięć razy w tygodniu. - Alkoholikiem będę zawsze - mówił Kalervo. - Gdybym przestał nim być, mógłbym spokojnie wypić kieliszek lub dwa. A jeśli wypiję choć kroplę, niedługo będę pić tak samo jak dawniej. Nie znam byłego alkoholika, znam za to wielu niepijących alkoholików. Kalervo często powtarzał, że jest wdzięczny za to, że jest alkoholikiem. I wyjaśniał: - Gdybym nie był alkoholikiem, byłbym zapewne tak samo pokręcony duchowo, moralnie i uczuciowo jak byłem, zanim wypiłem pierwszą kroplę alkoholu. Być może miałbym ostrą nerwicę albo wylądował w domu wariatów. Dostałem szansę. Dzięki alkoholizmowi odkryłem coś, co pozwala mi nie tylko nie pić, ale przede wszystkim rozwiązywać problemy, których nigdy rozwiązywać nie umiałem. Coś, co pozwala mi żyć.

Czy członek wspólnoty AA nie może pić nawet piwa

W AA nie ma żadnego przymusu i nikt nie kontroluje nikogo czy pije, czy nie pije. Odpowiedź sprowadza się do tego, że jeżeli ktoś jest alkoholikiem, to w interesie własnym powinien unikać kontaktu z alkoholem w jakiejkolwiek postaci. Alkohol zawsze jest alkoholem, bez względu na to, czy to jest martini, czy whisky z wodą sodową, kieliszek szampana, małe piwo. Dla alkoholika jeden kieliszek alkoholu w jakiejkolwiek postaci to o jeden kieliszek za dużo, a dwadzieścia za mało. Aby mieć pewność zachowania trzeźwości, alkoholicy muszą po porostu unikać wszelkiego kontaktu z alkoholem bez względu na jego ilość i rodzaj, nawet wtedy, kiedy myślą, że potrafią się kontrolować. Oczywiście niewiele osób upija się jedną lub dwoma butelkami piwa. Alkoholik wie o tym lepiej niż inni. Lecz alkoholicy starają się udowadniać sobie, że wypiją jedną, dwie, a może i trzy butelki piwa, i na tym poprzestaną. Czasami udaje im się to przez wiele dni, a nawet tygodni. Ale wtedy mogą też dojść do wniosku, że skoro już tak piją, to mogą sobie "popić na całego". Zwiększają więc stopniowo ilość wypijanego piwa lub wina, albo przerzucają się na mocniejsze alkohole. I znów wracają do punktu wyjścia.

Co to jest alkoholizm

Istnieje wiele poglądów na to, czym właściwie jest alkoholizm. Najbardziej sensowne określenie, przyjęte też przez AA, określa alkoholizm jako chorobę, postępującą chorobę, z której nigdy nie można się wyleczyć, ale którą można powstrzymać. Wielu AA uważa także, że choroba ta jest połączeniem uczulenia fizycznego na alkohol z psychiczną obsesją picia, której nie można przezwyciężyć samą siłą woli i to bez względu na konsekwencje picia.Przed przystąpieniem do AA wielu alkoholików, którzy nie potrafili sami przestać pić, uważało siebie za ludzi słabej woli, a nawet za psychicznie niezrównoważonych.

W AA przyjęto pogląd, że alkoholicy to ludzie chorzy, którzy mogą wrócić do zdrowia fizycznego i psychicznego, o ile zastosują się do prostego programu, który już został skutecznie wypróbowany przez ponad milion mężczyzn i kobiet.

Nie ma nic moralnie złego w fakcie, że jest się chorym na chorobę, która nazywa się alkoholizm. W chorobie tej wolna wola nie ma nic do rzeczy, ponieważ chory utracił panowanie nad alkoholem. Ważne jest, aby przyjąć ten fakt do wiadomości i skorzystać z możliwej do uzyskania pomocy. Trzeba też chcieć od tej choroby się uwolnić. Doświadczenie dowodzi, że program AA daje dobre wyniki u tych wszystkich alkoholików, którzy szczerze chcą przestać pić; nie skutkuje zazwyczaj wobec tych, którzy nie są całkowicie gotowi skończyć z piciem.

Dwanaście Obietnic AA

Jeśli pracujemy starannie nad naszym rozwojem, doznamy cudownego zdumienia, jeszcze zanim znajdziemy się w połowie naszej drogi i poznamy:

1. Co to jest nowa, nieznana wolność i prawdziwe szczęście.

2. Nie będziemy ani żałowali przeszłości, ani "zatrzaskiwali za nią drzwi".

3. Zrozumiemy i przyswoimy sobie treść pojęcia "Pogoda Ducha".

4. Doświadczymy co znaczy "doznawać spokoju".

5. Niezależnie od tego, jak głęboko dane było nam upaść, ujrzymy i zrozumiemy, że nasze doświadczenie może przynieść korzyść innym.

6. Zniknie przykre uczucie bezużyteczności i ciągłe rozczulanie się nad sobą.

7. Uwolnimy się od samolubstwa, znajdując w zamian zainteresowanie się sprawami naszych przyjaciół.

8. Nasz egoizm rozpłynie się, opuści nas.

9. Zmieni się nasze nastawienie do życia, zmienią się także nasze oczekiwania.

10. Opuści nas strach przed ludźmi i obawa przed jutrem.

11. Nauczymy się jak radzić sobie w życiu z sytuacjami, które przedtem doprowadzały nas do picia.

12. Uświadomimy sobie nagle, że oto Bóg czyni dla nas to, czego sami nie moglibyśmy własnymi siłami nigdy zdziałać.

Czy są to obietnice przesadne ? Uważamy że nie ! Spełniały się one wśród nas. Czasami prędko - kiedy indziej powoli.
Urzeczywistnią się one zawsze, niezawodnie, jeśli będziemy na ich rzecz pracować.

(Fragment z V rozdziału Wielkiej Księgi AA)

Dwanaście Koncepcji Służb Światowych AA

1. Ostateczna odpowiedzialność oraz najwyższa władza służb światowych AA powinny zawsze należeć do zbiorowego sumienia całej naszej Wspólnoty.

2. Kiedy w 1955r. grupy AA potwierdziły stały statut Konferencji Służb Ogólnych, przekazały jej w ten sposób pełną władzę nad czynnym prowadzeniem naszych służb światowych, powierzając jednocześnie Konferencji rolę aktywnego głosu i skutecznie działającego sumienia całej społeczności we wszystkich sprawach poza zmianami Dwunastu Tradycji lub artykułu 12 statutu Konferencji.

3. Jako tradycyjne metody tworzenia i pielęgnowania jasno zdefiniowanych relacji roboczych między grupami, Konferencją, Zarządem Służb Ogólnych AA oraz spółkami pomocniczymi, personelem, komitetami i osobami zarządzającymi – a zatem zapewnienia skutecznego przywództwa – proponuje się przyznanie wszystkim tym jednostkom służb światowych tradycyjnego „Prawa do Decyzji”.

4. Na wszystkich szczeblach odpowiedzialności w ramach Konferencji powinno być zachowane tradycyjne „Prawo do uczestnictwa”, dzięki któremu każda klasa lub grupa osób pełniących służbę światową będzie miała prawo głosu proporcjonalnie do ponoszonej przez siebie odpowiedzialności.

5. Na wszystkich powinno obowiązywać tradycyjne „Prawo do apelacji”, gwarantujące wysłuchanie głosów mniejszości i wnikliwe rozważenie indywidualnych skarg.

6. Działając w imieniu całego ruchu AA, nasza Konferencja Służb Ogólnych ponosi główną odpowiedzialność za prowadzenie służb światowych i zgodnie z tradycją, ma prawo do podejmowania ostatecznych decyzji dotyczących istotnych kwestii związanych z polityką ogólną i finansami. Konferencja uznaje jednak także, że główna inicjatywa i czynna odpowiedzialność za większość tych spraw powinna spoczywać przede wszystkim na powiernikach Konferencji działających jako Zarząd Służb Ogólnych AA.

7. Konferencja uznaje, że statut i regulamin Zarządu Służb Ogólnych są instrumentami prawnymi, które przyznają powiernikom pełne prawa do zarządzania wszystkimi sprawami służb światowych AA i prowadzenia ich. Uznaje się ponadto, że sam statut Konferencji nie jest dokumentem prawnym: opiera się na sile tradycji, a jego skuteczność zależy od środków AA.

8. Powiernicy Zarządu Służb Ogólnych pełnią dwie główne funkcje: (a) Są głównymi osobami odpowiedzialnymi za planowanie istotnych kwestii związanych z ogólną polityką i finansami oraz za zarządzanie tymi obszarami. Bezpośrednio kierują tymi sprawami wraz z komitetami głównymi. (b) Powiernicy są przede wszystkim pełnymi właścicielami naszych odrębnych i stale czynnych służb i sprawują nad nimi nadzór, wybierając wszystkich dyrektorów tych jednostek.

9. Dobrzy przywódcy oraz skuteczne i właściwe metody ich wybierania na wszystkich poziomach służb mają krytyczne znaczenie dla naszych przyszłych działań i bezpieczeństwa. Przewodzenie służbom światowym, realizowane pierwotnie przez założycieli AA, musi być kontynuowane przez Powierników Zarządu Służb Ogólnych Anonimowych Alkoholików.

10. Z każdym obowiązkiem dotyczącym służby powinna się wiązać odpowiadająca mu władza, a jej zakres powinien być dobrze zdefiniowany za pomocą tradycji, uchwały, szczegółowego opisu stanowiska lub statutów i regulaminów.

11. Powiernicy ponoszą ostateczną odpowiedzialność za zarządzanie służbami światowymi AA, powinni więc zawsze dysponować jak najlepszymi stałymi komitetami, dyrektorami spółek , osobami zarządzającymi , personelem i konsultantami. Kwestie składu komitetów i zarządów , kwalifikacji ich członków, sposobu obejmowania przez nich stanowisk w służbach , systemów rotacji , wzajemnych powiązań oraz szczegółowych praw i obowiązków tych osób , a także właściwej podstawy wynagradzania finansowego takich pracowników należy więc zawsze traktować poważnie.

12. Ogólne Gwarancje Konferencji: we wszystkich sytuacjach Konferencja powinna postępować zgodnie z duchem Tradycji AA , dbając o to , aby sama nigdy nie stała się ośrodkiem niebezpiecznego bogactwa lub władzy. Jej podstawową zasadą finansową powinno być zapewnienie wystarczających funduszy operacyjnych i odpowiednich rezerw . Żaden z członków Konferencji nie powinien mieć nieuzasadnionej władzy nad innymi , a wszystkie ważne decyzje mają być podejmowane w drodze dyskusji i głosowania i – jeśli to tylko możliwe – w sposób zasadniczo jednomyślnie . Działania Konferencji nie mogą spowodować pociągnięcia jej członków do odpowiedzialności karnej lub wywołania publicznej polemiki . Mimo że Konferencja występuje w imieniu Wspólnoty Anonimowych Alkoholików , nigdy nie będzie nią rządziła i – tak jak Wspólnota , której służy – na zawsze pozostanie demokratyczna w myśleniu i działaniu.

Co robią uczestnicy AA

"Jestem odpowiedzialny... Gdy ktokolwiek, gdziekolwiek potrzebuje pomocy chce aby napotkał wyciągniętą dłoń AA. I za to JESTEM ODPOWIEDZIALNY".
Kiedy nowo przybyli wchodzą do pomieszczeń, gdzie odbywają się nasze mitingi, chcemy, aby AA było tam dla nich, tak jak było dl nas - coś co możemy nieprzerwanie robić, jeśli funkcjonujemy jako grupa.

Ale, aby grupa mogła ciągle się rozwijać, wykonywana musi być różnego rodzaju służba.
To poprzez połączone wysiłki i nieustające zaangażowanie uczestników grupy:
- Istnieje i jest utrzymywane miejsce do odbywania mityngów.
- Opracowane są tematy mitingów.
- Datki, wynikające z Siódmej Tradycji, są zbierane i właściwie przeznaczane i wydawane.
- Literatura zaaprobowana przez Konferencję AA jest pod ręką.
- Można dostać biuletyn "Zdrój" i "Skrytkę" oraz spisy mitingów lokalnych grup.
- Kawa, herbata i napoje orzeźwiające są na mitingu.
- Zapewnia się pomoc w znalezieniu mitingów AA dla alkoholików w okolicy.
- Odpowiada się na wezwania o pomoc.
- Problemy grypy są omawiane i rozwiązywane.
- Utrzymywany jet ciągły kontakt z całą Wspólnotą AA - lokalnie przez intergrupę i region oraz przez Biuro Służby Krajowej AA na skalę krajową i międzynarodową.

Preambuła AA czyli kim jesteśmy

Anonimowi Alkoholicy są Wspólnotą mężczyzn i kobiet, którzy dzielą się nawzajem doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu.

Jedynym warunkiem uczestnictwa we Wspólnocie jest chęć zaprzestania picia. Nie ma w AA żadnych składek ani opłat, jesteśmy samowystarczalni poprzez własne dobrowolne datki.

Wspólnota AA nie jest związana z żadną sektą, wyznaniem, działalnością polityczną, organizacją lub instytucją, nie angażuje się w żadne publiczne polemiki, nie popiera ani nie zwalcza żadnych poglądów. Naszym podstawowym celem jest trwać w trzeźwości i pomagać innym alkoholikom w jej osiągnięciu.

Różnica między otwartymi a zamkniętymi mitingami

Celem wszystkich mitingów AA, jak stwierdza Preambuła AA, jest "dzielenie się nawzajem swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu". W tym celu grupy AA mają zarówno mityngi otwarte jak i zamknięte.

Zamknięte mityngi są tylko dla członków AA lub dla tych, mają problem z alkoholem i maja "pragnienie zaprzestania picia".

Otwarte mitingi są dostępne dla każdego zainteresowanego programem zdrowienia z alkoholizmu Anonimowych Alkoholików. Osoby nie będące alkoholikami mogą brać udział w otwartych mityngach w roli obserwatorów.

W obu typach mitingów prowadzący AA może poprosić, aby uczestnicy ograniczyli swoje wypowiedzi do spraw dotyczących zdrowienia z alkoholizmu.
Otwarte czy zamknięte mitingi grup AA są prowadzone przez uczestników AA, którzy decydują o przebiegu swoich mitingów.

Jaka jest różnica między mityngiem a grupą

Większość członków AA spotyka się w grupach AA działających według definicji zawartej w długiej formie Trzeciej Tradycji. Jednakże część członków AA odbywa mityngi odbiegające od zwyczajowego rozumienia terminu "grupa". Tacy członkowie zbierają się zwykle w oznaczonym miejscu i czasie w celu odbycia mityngu, z powodów dyktowanych wygodą lub specjalnymi okolicznościami. Zasadnicza różnica pomiędzy mityngami a grupami polega na tym, że grupy AA zazwyczaj funkcjonują również poza wyznaczonymi godzinami mityngów, gotowe nieść pomoc związaną z Dwunastym Krokiem, gdy tylko jest ona potrzebna.

Jakie rodzaje mitingów odbywają się w grupach AA

"Każda grupa powinna być niezależna" - mówi nasza Czwarta Tradycja - "we wszystkich sprawach z wyjątkiem tych, które dotyczą innych grup lub AA jako całości"

Jest więc do przewidzenia, że mityngi odbywające się w tysiącach naszych grup mają swoje własne oblicze.

Najbardziej rozpowszechnionymi rodzajami mityngów AA są:

1. Mityng dyskusyjny.
Niezależnie od tego czy jest to mityng zamknięty czy otwarty, uczestnik AA służący jako "prowadzący" otwiera mityng w sposób przyjęty przez grupę i wybiera temat do dyskusji. Wiele grup czerpie temat mityngów z literatury AA, takiej jak Anonimowi Alkoholicy(Wielka Księga), Dwanaście Kroków i Dwanaście Tradycji, Jak to widzi Bill, Życie w trzeźwości, Codzienne refleksje, oraz biuletyn "Zdrój" i pozostała literatura AA.

Wśród sugerowanych tematów mogą się znaleźć:
* postawa
* wady charakteru
* strach
* wolność poprzez trzeźwość
* wdzięczność
* Siła Większa
* uczciwość
* pokora
* zadośćuczynienie
* urazy
* sponsorowanie
* poddanie się
* narzędzia potrzebne do trzeźwienia
* tolerancja
* chęć

2. Mityng spikerski.
Jeden lub więcej uczestników uprzednio wybranych "dzieli się", jak opisano to w Wielkiej Księdze, swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją, opowiadając czym byli, co się wydarzyło i jacy są teraz.
Kierując się sumieniem grupy, niektóre grupy wolą, aby mówcy mieli jakiś minimalny okres ciągłej trzeźwości. Mityng spikerskie często są mityngami "otwartymi".

3. Mityngi dla początkujących.
Zazwyczaj prowadzone przez uczestnika grupy, który zachowuje trzeźwość przez pewien czas. Są to spotkania typu pytanie odpowiedź, aby pomóc nowo przybyłym. Mityngi dla początkujących mogą przyjąć formę dyskusji lub skupić się na 1,2 lub 3 Kroku.

4. Mityngi Kroków, Tradycji, Koncepcji i Wielkiej Księgi.
Ponieważ Dwanaście Kroków jest podstawą osobistego zdrowienia w AA, wiele grup poświęca jeden lub więcej mityngów tygodniowo studiowaniu każdego Kroku w kolejności rotacyjnej; niektóre omawiają dwa lub trzy kroki naraz. Podobną postać mogą mieć mityngi poświęcone Wielkiej Księdze, Dwunastu Tradycjom, lub 12 Koncepcjom. Wiele grup praktykuje głośne czytanie materiału z Wielkiej Księgi, Dwunastu Kroków i Dwunastu Tradycji lub 12 Koncepcji na początku mityngu.

5. Mityng organizacyjny.
Oprócz regularnych mityngów niektóre grupy planują specjalne spotkania w ciągu roku na sprawozdania osób pełniących służbę w grupie, aby omówić sprawy grupy i uzyskać sugestie od grupy. Osoby pełniące służbę w grupie są zazwyczaj wybierane na takich mityngach.

6. Mityng inwentury.
Są to mityngi, na których członkowie pracują w kierunku zrozumienia jak dobrze grupa wypełnia swój podstawowy cel.

7. Mityng służb.
Są one mityngami ogólnoinformacyjnymi o służbie; mogą także funkcjonować jako forum sprawozdań delegatów i innych komunikatów.

8. Mityng "Zdroju".
Są to mityngi gdzie mogą być omawiane tematy z biuletynu "Zdrój"

9. Mityng łączony.
Spotkanie wszystkich grup w mieście, odbywające się raz w miesiącu
"Dr. Bob i dobrzy weterani" str. 301

10. Mityng sponsorski.
Niektórzy nazywają to grupowym sponsoringiem.
Jeśli jedna osoba jest w kłopotach, może poprosić o kolektywne
rozeznanie, którego nie ma ani ona sama, ani sponsor.
http://groups.google.com/group/12-krokow-aa/browse_thread/thread/bb30e7ea64062a4c?hl=pl